Tijdelijke terras op het Stichtse Strand in Blaricum
BLARICUM – Vanaf zijn vakantieadres in Schotland reageert
Jan Geesink voorzichtig blij op het nieuws dat de provincie Noord-Holland het
perceel bij het Voorland Stichtsebrug uit het Natuurnetwerk Nederland (NNN) heeft
gehaald. Een cruciale blokkade voor het strandpaviljoen dat hij al veertien
jaar probeert te realiseren, is weggenomen. "Een goede stap in de goede
richting, dat kan niet anders gezegd worden," zegt de 72-jarige
initiatiefnemer. "Maar je mag je er ook bij afvragen waarom het niet
eerder is genomen."
Het verhaal begint in 2014, toen de gemeente
Blaricum in samenwerking met de provincie, Rijkswaterstaat, Staatsbosbeheer en
de Vrienden van het Gooi een structuurvisie opstelde voor het gebied bij de
Stichtsebrug. Geesink, die net zijn bedrijf had verkocht, werd door de
wethouder gevraagd of hij ideeën had. Hij had ze. “We kunnen er iets moois van
maken."
Wat volgde was een marathon van verschuivende
locaties, gewijzigde plannen en juridische procedures. Uiteindelijk bleef er
van de grote plannen nog één ding over: een strandpaviljoen. Dat leek in mei dit
jaar nog definitief van tafel toen de Raad van State een streep zette door de
tijdelijke omgevingsvergunning, omdat het perceel beschermde natuur betrof. Nu
heeft de provincie dat perceel van zo'n 600 vierkante meter uit het
Natuurnetwerk gehaald. Daarmee is de juridische blokkade weggenomen.
Vrienden van het Gooi
Geesink is blij, maar houdt een slag om de arm.
De Vereniging Vrienden van het Gooi werkte eerst mee aan de oorspronkelijke
structuurvisie, maar maakte later met succes bezwaar tegen de
vergunningsprocedure.
Hans de Roos, voorzitter van de vereniging, wil nog niet
reageren op het bericht van de gemeente Blaricum en zegt te wachten tot de
officiële documenten openbaar zijn.
"De vereniging heeft eerder uitgesproken dat ze niets tegen het
strandpaviljoen heeft," zegt Geesink. "We gaan zien of ze zich aan
die eerdere uitspraken houdt." Hij hoopt van wel, maar sluit niet uit dat
er opnieuw een juridisch haakje gevonden wordt.
Geen tijdelijke vergunning
De gemeente Blaricum kan nu opnieuw kijken naar
een vergunning, maar Geesink wil niet meer bouwen op basis van een tijdelijk
besluit. "We gaan een bestemmingsplanprocedure doorlopen. Dat weet de
gemeente al vier, vijf jaar." Hij vraagt na de zomervakantie om een
overleg met het college om te bespreken hoe het nu verder gaat.
Dat zo’n procedure tijd kost, weet Geesink. Hij
wordt binnenkort 73. Vrienden vragen hem weleens waarom hij er nog mee
doorgaat. "Ik ben er mee gestart. Ik heb er een slecht gevoel over als ik
het niet afmaak." De rekening van veertien jaar plannen maken, rapporten
schrijven, architectkosten, duizenden uren overleg helpt ook mee door te zetten.
"Als ik zeg, ik doe het niet meer, dan kan ik dat ook afschrijven. Daar
heb ik helemaal geen zin in."
Wens
Zijn droom is concreet: een horecatent die leeft,
die service verleent, die het bezoek de moeite waard maakt. "Ik zou het
ongelooflijk leuk vinden." En zijn wens? "Het zou toch mooi zijn
als ik dat voor mijn 75e verjaardag kan halen en er een glaasje kan drinken."
