Ruben met zijn verzameling.
HILVERSUM - Ruben Manning (19) is fervent verzamelaar van oorlogsmemorabilia en de verhalen daarachter. Voor een recent verkregen medaille uit Nieuw-Guinea was hij op zoek naar de voormalig eigenaar, die in Hilversum zou wonen. Hij plaatste een oproep op de lokale Facebookpagina - mét resultaat. "Ik geloof dat het hier om mijn vader gaat."
Manning verzamelt al zo'n drie jaar dingen die te maken hebben met de Tweede Wereldoorlog. "Daarnaast verzamel ik ook de verhalen achter deze objecten." Dat deed de verzamelaar nu ook. Het verhaal van de medaille bracht de 19-jarige Groninger naar onze regio. "Best wel een eindje weg."
Aanschaf
Eerst kwam de aanschaf. Een tijd geleden zag Manning op Marktplaats een medaille met initialen die zijn aandacht trok. "Die zag er niet heel goed uit." De medaille mist (nog steeds) een stuk van het kruis en ook het lintje was niet langer gaaf. "'t Was goedkoop, dus ik dacht: waarom niet?"
Het verhaal achter de medaille trok aan Manning. Hij knoopte daarom nog even een praatje aan met de verkoper. Die wist hem te vertellen dat de eerdere eigenaar een man uit Hilversum geweest moest zijn. "Zijn naam was Gerard en de laatste paar jaar had hij bij een autobedrijf gewerkt genaamd Van Beers", vertelt Manning.
De medaille in kwestie.|
Onderzoek
Met die informatie moest Manning het doen. Zijn eerste - en vrijwel enige - aanknopingspunt was het autobedrijf Van Beers. Dat is een Citroën-service in Hilversum. De Groninger zocht contact, maar kreeg geen antwoord.
"Toen heb ik dus een post gemaakt in de Facebookgroep Ons Hilversum." Daarin schreef hij bovenstaande informatie en vulde hij aan: "Op de medaille staan de initialen R.G.U. en de nummers 13/10 gekrast. Alles zou helpen in de zoektocht! Alvast bedankt!"
Het was al vrij snel raak. De zoon van Gerard zag het bericht en reageerde dezelfde dag nog: "Ik geloof dat het hier om mijn vader gaat", schreef hij. "Hij heeft gediend in Indië en woonde zijn hele leven in Hilversum. Ook heeft hij in zijn laatste jaren nog bij Citroën garage van Beers gewerkt."
Reactie
"Geweldig om dit te lezen!", reageerde Manning op de reactie van de zoon van de medaillehouder. En: "Nooit gedacht dat het zou lukken". Voor de zekerheid checkt hij bij de zoon nog een paar zaken. Of er een geboortedatum bekend is en of hij een foto kan krijgen.
Dat lukt. Manning wisselt nog een paar berichten uit met de reageerder, die de laatste twijfels uit de lucht halen. Deze Gerard blijkt inderdaad in Nieuw-Guinea te hebben gediend; hij werkte bij het autobedrijf en hij blijkt de juiste leeftijd te hebben.
Het kon echter niet langer in levenden lijve worden gecheckt, omdat de veteraan inmiddels is overleden. Maar Manning wist het zeker: de beste man was gevonden. "Hij had dit supergaaf gevonden, zeg", schrijft ook de zoon bevestigend.
De oorlogsveteraan is op 5 maart 1928 geboren, laat zijn zoon weten.|
Drager
Helemaal zeker weten zal Manning het nooit. "Helaas kan hij zich het onderdeel waar zijn vader bij zat niet meer herinneren", laat Manning weten.
De drager praatte nauwelijks over de oorlog. Zijn kinderen vroegen er wel naar, maar hij liet er niet zoveel over los. "Er kwam eigenlijk nooit iets over hoe en wat hij daar heeft meegemaakt. Hij was in ieder geval sniper."
Zorg
Manning heeft in de tussentijd goed voor de medaille gezorgd. Hij liet een nieuw lint maken door een kennis. "Die vouwt toevallig linten en heeft voor mij de medaille weer opgemaakt."
Zelf poetste hij het metaal schoon. Ook is hij van plan om de missende arm in het kruis te renoveren. De medaille heeft ondertussen een speciaal plekje in zijn kast - en zijn hart - veroverd.
Zoektocht
Zijn zoektocht is nog niet afgelopen, zegt Manning vastberaden. "Ik heb zijn geboortedatum en zijn naam inmiddels binnen. Aan de hand daarvan zou ik ergens in een archief heus wel wat moeten vinden."
Wordt vervolgd dus.
