Het trio viert feest.
Foto: Facebook Oceaanroeien
GOOI - Na 38 dagen (en 14 uur) op zee hebben de Gooise roeiers Jeroen van den Berg, Enrique Gomez en Frans van Leeuwen de overkant van de Atlantische Oceaan bereikt. "Mijn gezin een maand lang moeten missen - dat vond ik het pittigst", zegt Gomez tegen NH Gooi.
Het trio vertrok in december vanaf het Spaanse eiland La Gomera en legde wekenlang, dag en nacht, ruim 5500 kilometer (3000 zeemijl) af in een open roeiboot.
Onder luid gejuich van familie en vrienden en de muziek van Thunderstruck kwamen ze over de finishlijn in Antigua, na 38 dagen en 14 uur op zee. De overtocht, onderdeel van de wedstrijd The World’s Toughest Row, was zwaar: de roeiers hadden te maken met lichamelijke klachten, metershoge golven en weinig rust.
Strakke routine, verward bioritme
"We zijn ons bioritme totaal kwijtgeraakt", zegt Gomez vanuit Antigua, waar hij al vroeg wakker is. De roeiers werkten op zee in strakke tijdsblokken van één a twee uur: dan weer roeien, dan weer slapen. Zo ging het dag en nacht door. "We hebben onszelf op die manier door wel vier tijdzones heen geroeid."
De drie mannen hadden totaal geen besef van tijd meer. "Mijn horloge heb ik pas bij aankomst omgezet naar de lokale tijd." Al die tijd 'functioneerde' Gomez op de Nederlandse tijd. "De avonden werden wel steeds langer, en het bleef ook langer donker..."
Zijn systeem raakte in de war, maar volgens Gomez went ook dat. En nu moet hij juist weer wennen aan een normaal ritme: afgelopen nacht was voor Gomez zijn eerste nacht in bed. "En nóg ben ik om de twee uur opgestaan. Mijn vrouw werd er helemaal gek van."
Pittige tijden, pittige kaas
Die routine was zwaar, beaamt Gomez. "Soms had je maar een kwartiertje slaap. Dat voelde dan als uren - en dan ging je wekkertje alweer en moest je opstaan. Uit het gat kruipen. Overeind zien te komen en wiebelend je sokken aantrekken. Werd je heen en weer gebeukt in die kabine. Ik zal je zeggen: dan zit je wel even te vloeken, hoor."
Dat was pittig, maar het was voor Gomez niet het ergste. Het ergste was het gemis. "Dat mijn gezin een paar duizend kilometer verderop was - dat vond ik erg pittig. Het missen."
De mannen hebben op zee ook mooie momenten gekend. Gomez valt even stil: hij lijkt een brok in de keel te krijgen. "Dat we met z'n drieën... in volle overtuiging... de gesprekken." Hij herpakt zich: "Frans heeft anderhalve kilo oude kaas in stukjes laten sealen. We hebben om de paar dagen even met z'n allen een momentje gepakt. Dan hadden we een stukje kaas, een kopje thee en zaten we al deinend te babbelen op zee." Die deiningen waren soms behoorlijk: op zijn hoogtemeter telde Gomez dips van wel 22 meter. Zie dan nog maar eens de thee in je kopje te houden.
Genieten mét gezin
Met hun roeitocht haalden ze geld op voor Spieren voor Spieren, een stichting voor kinderen met spierziekten. De teller staat inmiddels op 77.000 euro. Het doel is nu om de 100.000 euro aan te tikken.
"Het was werkelijk een adventure of a lifetime." Maar nog een keer? Daar is Gomez duidelijk over: "Nee. Deze turf ik af. Ik ben over de vijftig en ik heb deze kans met beide handen aangepakt, maar ik vind het wel goed zo. Ik ga nooit meer zo lang weg bij m'n gezin." Als hij zes weken weggaat, is dat met zijn vrouw. Gomez, lachend: "Maar die wil niet roeien."
En nu? Nu is het voor Gomez tijd om te genieten - mét zijn gezin. "Vandaag gaan we het eiland zien, met z'n allen."
Morgen zijn de roeiers te gast bij ons op de radio. Bekijk hier alvast een video over de ervaring van de roeiers.